گریه مستانه

گریه مستانه بی می می کند ما را خراب سیل بیکارست چون از خود برآرد خانه آب از ترحم حسن جولان می نماید در نقاب ساقی از بی ظرفی ما می کند در باده آب ...

از متاع عاریت

از متاع عاریت بر خود دکانی چیده‌ام وام خود خواهد ز من هر دم طلبکاری جدا چون گنهکاری که هر ساعت ازو عضوی برند چرخ سنگین‌دل ز من هر دم کند یاری جدا...