صائب تبریزی / اشعار صائب تبریزی

دیوان اشعار صائب تبریزی

صائب تبریزی / اشعار صائب تبریزی

م.ن
صائب تبریزی / اشعار صائب تبریزی دیوان اشعار صائب تبریزی

در تعمیر تربت پاک امیرالمؤمنین علی (ع)

منت خدای را که به توفیق کردگار                  از ناف کعبه چشمه زمزم شد آشکار

چون کاروان حاج، خروشان و کف زنان               آمد به خاکبوس نجف آب خوشگوار

دریای رحمت ازلی جوش فیض زد                   شد نهر سلسبیل ز فردوس آشکار

نهری به طول کاهکشان در دو ماه و نیم             از آسمان خاک نجف گشت آشکار

دشتی که بود چون جگر تشنه حسین               داغ بهار خلد شد و رشک لاله زار

صافی دلان که بود تیمم شعارشان                   سجاده ها بر آب فکندند موج وار

در وادیی که ریگ روان بود آب او                       آب حیات بخش خضر یافت انتشار

جز زهد خشک، خشکی دیگر بجا نماند             زین آب در سراسر این خاک مشکبار

تخم امید ریگ روان بخت سبز یافت                 چشم سفید در نجف رست از غبار

قصاید

تاريخ : شنبه 25 اسفند 1397 | 20:17 | نویسنده : م.ن |

کز رفتن گل، خار می ماند به جا

آنچنان کز رفتن گل، خار می ماند به جا                 از جوانی حسرت بسیار می ماند به جا

آه افسوس و سرشک گرم و داغ حسرت است         آنچه از عمر سبک رفتار می ماند به جا

نیست غیر از رشته طول امل چون عنکبوت              آنچه از ما بر در و دیوار می ماند به جا

کامجویی غیر ناکامی ندارد حاصلی                    در کف گلچین ز گلشن خار می ماند به جا

رنگ و بوی عاریت پا در رکاب رحلت است            خارخاری در دل از گلزار می ماند به جا

جسم خاکی مانع عمر سبک رفتار نیست            پیش از این سیلاب کی دیوار می ماند به جا

غافل است آن کز حیات رفته می جوید اثر            نقش پا، کی زان سبک رفتار می ماند به جا

هیچ کار از سعی ما چون کوهکن صورت نبست           وقت آن کس خوش کز او آثار می ماند به جا

غزلیات

تاريخ : جمعه 24 اسفند 1397 | 2:37 | نویسنده : م.ن |

نشاط دهر...

نشاط دهر به زخم ندامت آغشته است       شراب خوردن ما شیشه خوردن است اینجا

پردهٔ شرم است مانع در میان ما و دوست      شمع را فانوس از پروانه می‌سازد جدا

می‌کند روز سیه بیگانه یاران را ز هم              خضر در ظلمات می‌گردد ز اسکندر جدا

از دل خونگرم ما پیکان کشیدن مشکل است     چون توان کردن دو یکدل را ز یکدیگر جدا؟

می‌شوند از سردمهری، دوستان از هم جدا      برگ‌ها را می‌کند فصل خزان از هم جدا

تا ترا از دور دیدم، رفت عقل و هوش من           می‌شود نزدیک منزل کاروان از هم جدا

 
تکبیتهای برگزیده

تاريخ : پنجشنبه 23 اسفند 1397 | 3:45 | نویسنده : م.ن |

یا رب از دل مشرق نور هدایت کن مرا

یا رب از دل مشرق نور هدایت کن مرا      از فروغ عشق، خورشید قیامت کن مرا

تا به کی گرد خجالت زنده در خاکم کند؟     شسته رو چون گوهر از باران رحمت کن مرا

خانه‌آرایی نمی‌آید ز من همچون حباب        موج بی‌پروای دریای حقیقت کن مرا

استخوانم سرمه شد از کوچه گردیهای حرص       خانه دار گوشهٔ چشم قناعت کن مرا

چند باشد شمع من بازیچهٔ دست فنا؟          زندهٔ جاوید از دست حمایت کن مرا

خشک بر جا مانده‌ام چون گوهر از افسردگی       آتشین رفتار چون اشک ندامت کن مرا

گرچه در صحبت همان در گوشهٔ تنهاییم          از فراموشان امن آباد عزلت کن مرا

از خیالت در دل شبها اگر غافل شوم           تا قیامت سنگسار از خواب غفلت کن مرا

در خرابیهاست، چون چشم بتان، تعمیر من    مرحمت فرما، ز ویرانی عمارت کن مرا

از فضولیهای خود صائب خجالت می‌کشم        من که باشم تا کنم تلقین که رحمت کن مرا؟

گزیدهٔ غزلیات

تاريخ : سه شنبه 21 اسفند 1397 | 1:25 | نویسنده : م.ن |

از حباب آموز همت را

از حباب آموز همت را که با صد احتیاج     خالی از دریا برون آرد سبوی خویش را

خضر نتواند به آب زندگی از ما خرید      منصب میرابی سرچشمه آیینه را

همه تن شانه صفت پنجه گیرا شده ام      به امیدی که فتد زلف تو در چنگ مرا

دانش آن راست مسلم که به تردستی شرم      گرد خجلت ز جبین پاک کند آینه را

چه حاجت است به می لعل سیررنگ ترا؟      نظر به پرتو خورشید نیست سنگ ترا

 
ابیات منتسب

تاريخ : دوشنبه 20 اسفند 1397 | 1:32 | نویسنده : م.ن |

جوهر شمشیر...

زشت رو چون سازد از خود دور خوی زشت را؟    لازم افتاده است خوی زشت، روی زشت را

چرخ می داند عیار آه پرتائثیر را       می توان در زخم دیدن جوهر شمشیر را

چشم صیاد تو ترسانده است چشم ناز را      بی زبان کرده است سحر غمزه ات اعجاز را

چون دریغ از دیده داری حسن ذات خویش را      از چه دادی عرض بر عالم صفات خویش را؟

از دست کار رفته بود پیش، کار ما       در برگریز جوش زند نوبهار ما

 
مطالع

تاريخ : شنبه 18 اسفند 1397 | 23:08 | نویسنده : م.ن |

برازنده تاج و تخت و کلاه

برازنده تاج و تخت و کلاه    خدیو جوان بخت عباس شاه

چو بر تخت فرمانروایی نشست     به نظم ممالک برآورد دست

نسق کرد از علم کار آگهی     به فرمانبری کار فرماندهی

به تلقین دولت در آغاز کار     حدود خدایی نمود استوار

نپیچید آن زبده اصل و فرع      سر طاعت از خط فرمان شرع

اثر در جهان از مناهی نهشت     ز تقوی جهان شد چو خرم بهشت

به دوران منعش می لاله رنگ      نهان گشت چون لعل در صلب سنگ

شد از عصمت او جهان آنچنان      که شد پردگی زهره بر آسمان

ازان شهریاران روی زمین        گذارند بر آستانش جبین

که آن پادشاه ملایک سپاه      نپیچد سر از خط حکم اله

ز عدل آنچنان زد صلای امان      که دربسته شد خانه های کمان

به عهدش چنان ظلم نایاب شد     که در تیغ، جوهر رگ خواب شد

متفرقات

تاريخ : جمعه 17 اسفند 1397 | 19:33 | نویسنده : م.ن |

نه احتیاج که ساقی ویره شراب سنه؟

نه احتیاج که ساقی ویره شراب سنه؟  که ئوز پیاله سینی ویردی آفتاب سنه

شراب لعلی ایچون توکمه آبرو زنهار   که دمبدم لب لعلین ویرور شراب سنه

اگر ویرام داشه پیمانه نی گیچورمندن    شرابدن نیچه گوز تیکسه هر حباب سنه

قوروتما ترلی عذارین ایچینده باده ناب     که گل کیمی یاراشور چهره پرآب سنه

شرابدن نه عجب اولماسون اگر سرخوش    بودوزلو لبر ایلن نیلسون شراب سنه؟

بوآتشین یوز ایلن کیم دوتار سنین اتگین    حلال ایلر قانینی تایتر کباب سنه

دیدوم چیخاره سنی خط حجابدن، غافل     که خط غباری اولور پرده حجاب سنه

سنین صحیفه حسنین، کلام صائب دور      که داغ عیب اولور خال انتخاب سنه

غزلیات ترکی

تاريخ : پنجشنبه 16 اسفند 1397 | 22:37 | نویسنده : م.ن |

در وصف کعبه و تخلص به مدح علی(ع)

ای سواد عنبرین فامت سویدای زمین      مغز خاک از نهکت مشکین لباست خوشه چین

موجه ای از ریگ صحرایت صراط المستقیم     رشته ای از تار و پود جامه ات حبل المتین

غنچه پژمرده ای از لاله زارت شمع طور      قطره افسرده ای از زمزمت در ثمین

در بیابان طلب یک العطش گوی تو خضر      در حریم قدس یک پروانه ات روح الامین

مصرع برجسته ای دیوان موجودات را       از حجر اینک نشان انتخابت بر جبین

میهمانداری به الوانهای نعمت خلق را      چون خلیل الله داری هر طرف صد خوشه چین

طاق ابروی ترا تا دست قدرت نقش بست      قامت افلاک خم شد، راست شد پشت زمین

مردم چشم جهان بین سپهر اخضری       جای حیرت نیست گر باشد لباست عنبرین

شش جهت چون خانه زنبور پرغوغای توست      کهکشان از نوشخند توست جوی انگبین

عالم اسباب را از طاق دل افکنده ای      نیست نقش بوریا در خانه ات مسندنشین

تا به کف نگرفته بود از سایه ات رطل گران     در کشاکش بود از خمیازه رگهای زمین

با صفای جبهه صاف تو از کم مایگی       چون دروغ راست مانندست صبح راستین

آب شوری در قدح داری و از جوش سخا     می کنی تکلیف خلق اولین و آخرین

قصاید

تاريخ : پنجشنبه 16 اسفند 1397 | 1:51 | نویسنده : م.ن |

اگر نه مد بسم الله بودی...

اگر نه مد بسم الله بودی تاج عنوان ها

نگشتی تا قیامت نوخط شیرازه، دیوان ها

 

نه تنها کعبه صحرایی است، دارد کعبه دل هم

به گرد خویشتن از وسعت مشرب بیابان ها

 

به فکر نیستی هرگز نمی افتند مغروران

اگر چه صورت مقراض لا دارد گریبان ها

 

سر شوریده ای آورده ام از وادی مجنون

تهی سازید از سنگ ملامت جیب و دامان ها

 

حیات جاودان خواهی به صحرای قناعت رو

که دارد یاد هر موری در آن وادی سلیمان ها

 

گلستان سخن را تازه رو دارد لب خشکم

که جز می رساند در سفال خشک، ریحان ها؟

 

نمی بینی ز استغنا به زیر پا، نمی دانی

که آخر می شود خار سر دیوار، مژگان ها

 

کدامین نعمت الوان بود در خاک غیر از خون؟

ز خجلت بر نمی دارد فلک سرپوش این خوان ها

 

چنان از فکر صائب شور افتاده است در عالم

که مرغان این سخن دارند با هم در گلستان ها

غزلیات

تاريخ : سه شنبه 14 اسفند 1397 | 2:05 | نویسنده : م.ن |
صفحه قبل 1 صفحه بعد
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.